Na meer dan 330 aanmeldingen te hebben beoordeeld, heeft de jury – bestaande uit Lydia Ourahmane (beeldend kunstenaar, Algiers/Barcelona), Simon Asencio (kunstenaar, Brussel/Marseille) en Yasmin El-Rifae (schrijfster en redacteur, Caïro/Londen) – negen kunstenaars uitgenodigd om deel te nemen aan het programma, omdat zij hun werk graag wilden ondersteunen en volgen. De deelnemende kunstenaars zijn:
Dalia Khalifa (geb. 1992, Libanon) is scenografe en performer. In haar werk onderzoekt ze psychofysiologische verschijnselen in relatie tot machtsstructuren, sociale gebeurtenissen en rituelen, en de theatraliteit daarvan. Ze kijkt naar de rol van sociaal geconstrueerde beelden bij identiteitsvorming en naar de paradoxen die daaruit voortvloeien. In haar aanstaande project onderzoekt ze warmte en zweet als uitingen van een politieke toestand.
Diana Al Zubi (geb. 1998, Jordanië) is een beeldend kunstenaar die gebruikmaakt van verschillende media, zoals schilderkunst, fotografie en video, om verhalen te weven op basis van vastgelegde herinneringen, die ze vervolgens omzet in fragmenten. Momenteel doet ze onderzoek naar foto’s uit het archief van haar moeder met behulp van analoge fotografie.
Dita Hashi (geb. 1998, VK/Frankrijk/Somalië) is een kunstenaar-arbeider die werkzaam is in Londen en Parijs. Ze werkt met bewegend beeld, schilderkunst en schrijven, waarmee ze het lichaam, rellen en (de onmogelijkheid van) burgerschap onderzoekt. Haar kunstpraktijk is sterk geworteld in haar opleiding in de geesteswetenschappen, en zij beschouwt deze als een tegenhanger van de disciplinaire, in hokjes verdeelde leegte van de academische wereld. Dit vormt de basis voor het karakter van Dita’s artistieke werk, dat zowel tekst- en onderzoeksgedreven als procesgericht is.
Hiba Hussein (geb. 1992, Libanon/Palestina) is vertaalster, praktijkbeoefenaar op het gebied van vredesopbouw en gemeenschapsontwikkeling, en activiste, gevestigd in Libanon. Daarnaast is ze een transdisciplinaire kunstenares met een interesse in video en podiumkunsten, met name clownerie, beweging en dans, en de integratie daarvan in haar verhalen.
Maria Khorzom (geb. 1999, Syrië/Palestina) is een Syrisch-Palestijnse geluidskunstenaar en onderzoeker wiens praktijk zich richt op geluidscollages, zelfgemaakte instrumenten en geluidssculpturen. Ze is geïnteresseerd in de sonische deconstructie van herinneringen, het raakvlak tussen kunst en documentatie, en de matrilineaire overlevering van voorwerpen onder vrouwen uit de SWANA-regio. Momenteel werkt ze aan nieuw werk waarbij ze gebruikmaakt van cassetteopnames van de vaste telefoon van haar grootouders uit Damascus, Gaza en Ramallah.
Marwa Benhalim (geb. 1992, Libië) is een kunstenares en curator die in Caïro woont en werkt. In haar werk onderzoekt ze de macro- en micronuances van macht binnen de politieke, sociale, familiale en materiële cultuur. Momenteel doet ze onderzoek naar de Libische keuken, de ontwikkeling daarvan en de invloeden die daarop van invloed zijn, door mondelinge getuigenissen en recepten te verzamelen, in samenwerking met familieleden, koks, kunstenaars, onderzoekers en antropologen.
Mouhawalat Collective (opgericht in 2020) is een kunstenaarscollectief dat is opgebouwd rond het concept van ‘pogingen ondernemen’ om creatieve dynamieken te creëren buiten de gangbare normen om, die nieuwe manieren van leren mogelijk maken. Diyae Bourhim (geb. 1999, Marokko) en Ahmad Karmouni (geb. 1994, Marokko), beeldend kunstenaars en medeoprichters van Mouhawalat Collective, werken momenteel aan Mouhawala 02: een publicatie gericht op jonge kunstenaars, waarin zij hen reflecties en instrumenten aanbieden om de generatiebreuken in de kunstscène in Marokko te onderzoeken.
Sara Sukhun (geb. 1989, Jordanië) is ontwerpster en onderzoekster. In haar werk verdiept ze zich in kunst- en architectuurgeschiedenis en -theorie, en houdt ze zich bezig met grafische kunst en schrijven. Momenteel onderzoekt ze verval en behoud aan de hand van onderzoek naar het Oscar Niemeyer-paviljoen in Tripoli, Libanon.
Sofiane Zouggar (geb. 1982, Algerije) is een beeldend kunstenaar die werkt met video, installaties, fotografie en tekeningen. In zijn experimentele werk onderzoekt hij de geschiedenis door archiefmateriaal ter discussie te stellen. Zijn huidige onderzoek richt zich op voetbalstadions in Algerije als alternatieve ruimte voor politiek verzet in het land, vanaf de koloniale tijd tot op de dag van vandaag.
De adviescommissie voor 2022 bestond uit:
Lydia Ourahmane is een beeldend kunstenaar die werkzaam is in Algiers en Barcelona. Haar op onderzoek gebaseerde praktijk verbindt het persoonlijke, het spirituele en het geopolitieke, waarbij ze put uit de complexe geschiedenis van het kolonialisme om paradoxen rond geloof en ideeën over ontheemding te verkennen. Recente en komende solotentoonstellingen zijn onder meer MACBA, Barcelona (2023), SMAK, Gent (2022), Portikus, Frankfurt (2022), het KW Institute of Contemporary Art, Berlijn (2022), De Appel, Amsterdam (2021), Triangle-Astérides, Marseille (2021), Kunsthalle Basel (2021), het CCA Wattis Institute for Contemporary Arts, San Francisco (2020) en de Chisenhale Gallery, Londen (2018). Haar werk was te zien op de 34e Biënnale van São Paulo (2021) en de New Museum Triennial in New York (2018).
Simon Asencio is een kunstenaar die werkzaam is in Brussel en Marseille. Hij werkt met performance-opstellingen die de begrippen ‘levendigheid’, ‘podium’ en ‘publiek’ ter discussie stellen. Zijn werk neemt de vorm aan van tentoonstellingsscenario’s, op tekst gebaseerde efemere werken en heimelijke acties. Zijn huidige oeuvre is gewijd aan vormen van onduidelijkheid in en door middel van tekst, op het snijvlak van performance, literatuurwetenschap en kritische pedagogiek. In 2022 was hij als geassocieerd onderzoeker verbonden aan a·pass / advanced performance and scenography studies in Brussel met zijn onderzoeksprojectQuire Whids. Simon is hoogleraar performance aan de Kunstacademie van Marseille en geeft regelmatig les aan het ISAC – Institut Supérieur des Arts et Chorégraphies in Brussel.
Yasmin El-Rifae schrijft en redigeert essays, reportages en cultuurkritieken. Onlangs publiceerde ze *Radius*, een werk dat het midden houdt tussen verhalende non-fictie en memoires, over een feministische groep die tijdens de revolutie van 2011 op het Tahrirplein strijd leverde tegen seksueel geweld door menigten. Yasmin werkt voor de onafhankelijke onlinekrant *Mada Masr*.
Deze uitgave werd gedeeltelijk ondersteund door de Andy Warhol Foundation for the Visual Arts.